Posted on Geef een reactie

De M van mijn allerliefste

Een engeltje, een bengeltje
Een engeltje, een bengeltje

Een engeltje, een bengeltje
Of ben je soms allebei?
Een ding weet ik zeker:
Je bent een allerliefste dochter
Van Arie en van mij

Toen ik de eerste kerstkoekjes met suikertjes in wit, groen of ik-wil-roze op een schaaltje legde, moest ik weer aan deze woorden denken. Mijn moeder schreef ze in mijn poëziealbum toen ik nog een écht engeltje was. Of toch een bengeltje? Dit weekend versierde ik met die van mij onze kerstboom. Met een paar slingers van gouden sterretjes, wat ballen in doorzichtig, goud en blauw en natuurlijk een paar knalroze voor de girly touch voor mijn eigen allerliefste dochter.

Mijn allerliefste zoon heeft een Verder lezen De M van mijn allerliefste

Posted on 1 Reactie

De M van Munnekeburen

Met een gouden randje
Met een gouden randje

Een paar dagen die een week lijken. We zijn de eerste dag al vroeg welkom in het Velthuijsje, een heerlijk huisje net buiten Munnekeburen. Mijn favoriete plek is meteen de eettafel, die op een kleine verhoging in de huiskamer staat. Met een mooie houten vloer eronder en ramen met uitzicht tot zo ver ik kan kijken. Een paar tijdschriften, mijn notitieboekje en vulpen. Koffie onder een vers geklopt dakje van melk. En na een beetje speuren in de kastjes het perfecte schoteltje voor wat chocola. Hier kan ik zitten. Kijken. Zijn. Hier kan ik schrijven. Hier wil ik heel weinig doen en gaat de tijd me te snel.

Om die te vertragen doe ik de afwas met de hand, terwijl de hoenders in hun leukste verenpakjes voorbij scharrelen. Loop ik met Tommy alleen maar tot de brug en weer terug, terwijl hij zich zo diep als zijn neus lang is de rietbergen insnuift. En af en toe dwarrelt er een gouden blaadje uit de populieren. We zitten. Kijken. Zijn. Herfstig fris in de middagzon. Op de boomstammen op stapel, die me aan de woorden van mijn lievelingsdichter Willem Hussem doen denken:

Het Velthuijsje
Het Velthuijsje

al dat hout

al dat hout
bij de haard
voor één vuur

warmte vergt
jaren groei

Het is overal. Ik zie en zeg het zo vaak.  Drie dagen met een gouden randje.

Minke

 

 

 

Posted on 1 Reactie

De M is terug van weggeweest!

the Middle of nowhere
the Middle of nowhere

Opeens zag ik haar deze zomer weer overal. De letter M. Op vrachtauto’s, in de krant op billboards voor politieke partijen in Zweden tijdens onze vakantie en daar ook in the Middle of nowhere. Langs de eindeloze kronkelwegen waarbij we vaak lang niemand tegenkwamen, stond daar af en toe een paaltje met een M. Het bleek een Mötesplats, een plek om als je dan tóch een tegenligger had, elkaar te passeren.

Ik vond het een mooi teken om mijn M van de maand weer in ere te herstellen. Als 2.0 versie nu niet meer aan het begin van een nieuwe maand, maar aan het begin van een nieuwe week op Maandag. Verder lezen De M is terug van weggeweest!

Posted on Geef een reactie

Fietsen, frisgeel en fluitekruid

De lucht is blauw
De lucht is blauw

Een mooie meimorgen vraagt om er op uit te gaan met je zus en de lekkerste objecten uit mijn keuken. Lees: home made botergaletten volgens recept van Yvette van Boven, een thermosfles espresso’s met geklopte melk en een paar kitkat candybars. Bij een flinke fietstocht horen lekkere breaks.

We fietsen het dorp – want dat is Hilversum – uit, de wijdsheid van de weilanden rond Eemnes tegemoet. Verder lezen Fietsen, frisgeel en fluitekruid

Posted on Geef een reactie

Next stop: Haarlem

Ou la la
Ou la la

De wind waait deze zaterdag niet liefjes langs onze wangen, maar blaast ze er bijna af. Toch ga ik samen met twee vriendinnen op stap naar Haarlem. Toen ik nog in Halfweg woonde, dat is ook alweer ruim 7 jaar geleden, ging ik er ook al regelmatig shoppen. Na onze verhuizing naar Hilversum ben ik er eigenlijk niet meer teruggeweest. What was I thinking? Wát een heerlijke stad om te slenteren en te shoppen! Vanaf het station loop je over het prachtige water van het Spaarne richting de stad en dan zijn er volop leuke straatjes en hofjes om te ontdekken. Verder lezen Next stop: Haarlem

Posted on Geef een reactie

Groen, groener, groenst

Groetnis út Fryslân
Groetnis út Fryslân

Als Pantone ‘Greenery’ tot kleur van het jaar uitroept, dan ga je in de zomer voor groen. Ofwel: uit kamperen met onze nieuwe vouwwagen (meet Lazy Jack!) tussen de klavertjes in een Fries weiland en een weekje later op de grasgroene velden rond een boerderij in Overijssel. Nederland is prachtig. En zomers groen. In Friesland kijken we aan de rand van een sloot vol felgroene kikkers en eendenkroos ver weg over de landerijen en het royale Slotermeer. We huren een bootje-voor-een-dag en varen over meren en vaarten traag door oneindig laagland.

Op weg naar IJlst om een bestelling poëziekaarten af te leveren bij het pasgeopende Noccio IJs en Koffie, waar Tom en Stefano je de heerlijkste gelati en koffies voorzetten. En waar je vanaf nu dus ook mijn poëziekaarten kunt kopen. Je kunt er aan de steiger aanmeren of je komt gewoon over land. Maar ga die zoen van limoen proeven of de zachte chocola van je lippen aflikken! En daarna koffie uit perfecte (groene!) kommetjes met een pen erbij om die poëziekaart te schrijven: Groetnis út Fryslân.

Groeten uit Overijssel
Groeten uit Overijssel

In Overijssel ontvouwt Lazy Jack zich opnieuw tot heerlijk buitenhuis tussen de dahlia’s en goudsbloemen en de scharrelende kippen en kuikens. Donald doet de afwas met een groen sponsje, Billy maakt grassoep voor de liefhebber. Tommy weet zeker dat ‘ze’ ook hier weer zitten (maar na al die jaren weten wij nog steeds niet wie ‘ze’ zijn) en wij vliegen door de dagen vol met heerlijk niksdoen afgewisseld met een toertje door de velden of een vaart met een pontje, zoals bij Den Nul, waar het Kozakkenveer je zacht tuffend over de IJssel veert.

Ook is het er heerlijk wandelen tussen de maisvelden die op hun groenst in groei staan en mij als bodyguards begeleiden tijdens mijn wandeling naar het heerlijke NuNu bij de camping om de hoek. Daar gaan Tommy en ik aan de cappuccino en de inspiratie voor nieuwe gedichten en songs. Ondertussen is ons nummer voor het Glazen Huis van Serious Request nu volop in de maak én is ons eerste nummer voor Het is overal‘Dat ben jij‘ – af en aangemeld voor Spotify en iTunes. Stay tuned!

Posted on Geef een reactie

Modellen voor spruyt &Ko

Meerdere maten aanwezig
Meerdere maten aanwezig

Tijdens een dagje inspiratie-opdoen-tijdens-het-shoppen in Utrecht met mijn zus en moeder is het de hoogste tijd voor koffie. In de Zadelstraat zitten daar de perfecte tentjes voor. Rabarber met die heerlijke stukken taart – want het gaat om meer dan alleen een goede cappuccino – en Broodnodig, met scones en kaneelbollen. Mmm. Voordat we de keuze kan maken spotten we aan de overkant een nieuwe winkel: spruyt & Ko. Met een etalage die smaakt en dus daar stappen we eerst nog even naar binnen.

Even? Dat lukt ons niet. De sfeervolle winkel, met behalve kleding ook accessoires als handgemaakte zeepjes, originele kaarten, bijzondere sieraden, heerlijke hebbedingen en een urban jungle, nodigt uit om rustig te ontdekken. Zeker ook vanwege het prachtige pand, dat door de authentieke details nog zo leeft. Aan de gezellige tafel bij de schouw zit eigenaresse Kathelijne en we raken aan de praat. En aan de koffie J. Over haar droom om haar eigen winkel te beginnen en hoe ze dat heeft aangepakt. Hoe ze haar beide opa’s, die allebei ook ondernemers waren, eert in de naam van haar winkel.

Een streepje hier, een streepje daar
Een streepje hier, een streepje daar

Over wat er allemaal bij kwam kijken voordat ze de winkel kon openen en hoe leuk ze het vindt om vrouwen er iedere dag op hun best uit te laten zien. Want waarom jezelf camoufleren, zoals ze zo vaak ziet gebeuren. Haar tip: accentueer juist je sterke punten! Kathelijne kijkt graag met je mee hoe dat kan en laat je vervolgens met een blij gevoel de deur uitlopen. Zo blij, dat toen ik een oproep van spruyt & Ko zag om als model voor haar winkel op de foto te gaan, me meteen aanmeldde.

En zo belandde ik op een zaterdagnamiddag samen met mede-model Winnie in een fotoshoot. In modetijdschriften en op social media kan ik uren plaatjes kijken, nu was ik zelf het plaatje aan het worden. En dat op een manier die bij ons allemaal paste. Rustig aan tafel met elkaar kletsend om persoonlijk stijladvies te krijgen. Of in een streepjestrui – what else – door de rekken bladerend om te kijken naar al het moois dat er hangt.

Foto van de foto
Foto van de foto

Voor de deur van de winkel poseren met onze gedroomde aankopen en met de wind door ons haar. Een windmachine in de studio? Nee hoor, puur natuur past veel beter bij spruyt & Ko. Tot slot doen we nog een rondje over de catwalk van de Zadelstraat richting Dom en weer terug. Met blote benen onder de leukste jurkjes in de toch wel Nederlandse kou. Behalve fotograaf Niels maken daar ook Japanse toeristen foto’s van. Zo krijgt ook onze internationale modellencarrière meteen een kickstart.

Minke Maat

Dit blog verscheen eerder als gastblog op de website van spruyt &Ko, waar je veel meer tofs vindt!

 

 

Posted on Geef een reactie

Emigreren 2.0, dat bruist!

De familie POS Collection
De familie POS Collection

Zo sta je een paar jaar samen op het schoolplein en zo is je vriendin al bijna een half jaar naar de andere kant van de wereld verhuisd om samen met drie andere Nederlandse families mee te doen aan het televisie-programma Helemaal het einde. Hoewel Chili een royaal aantal vlieguren en duizenden kilometers verderop ligt, vallen de uren tijdsverschil mee. En dus kan Donald af en toe bellen met zijn oude vriendje Bjorn en ik met Ilona. We kunnen natuurlijk appen wat we willen en wij zien ze iedere maandagavond op televisie. Wel met vier weken vertraging, maar dat loopt dan weer synchroon met het tempo van de papieren post. Maar uiteindelijk belandde mijn poëziekaart Paklijst toch in de vensterbank van hun cabana op La Sirena.

Zoals Ilona gisteren bij RTL Late Night aan Humberto Tan vertelde: dit is emigreren 2.0. En dat dat bruist, bewijzen ze met de export van Chileense bubbels naar Nederland. Speciaal daarvoor was Ilona deze week weer een aantal dagen op Hollandse bodem. Maandag zag ik haar nog op televisie, dinsdag in het echt. Een beetje vervreemdend dat de duizenden kilometers verderop opeens elkaars armen waren, maar meteen ook weer vertrouwd. En toen de deal met hun importeur rond was vroeg Ilona – omdat die niet alleen fans heeft, maar ook fan van mijn woorden is – mij om tekst over hun nieuwe bubbels te schrijven voor op de website van wijnvoordeel.nl. Als je deze link volgt, kun je daar mijn tekst lezen.  Want natuurlijk ben ik trots op deze opdracht. Voor de liefhebber: je kunt daar deze bubbels ook meteen bestellen, heb je ze eind juli in huis. Als ik dan op 1 augustus de eerste fles heb laten knallen, laat ik daarin ons volgende pos-tstuk te zee!

 

Posted on Geef een reactie

Een nieuwe collega

Een nieuwe collega
Een nieuwe collega

Nog een paar gouden kussentjes op de slaapbank, een prikkabel in disco-kleuren langs de muur en mijn werkplek op zolder  is af! Een lichtblauwe bureaustoel staat uitnodigend aan het bureau om te worden aangeschoven onder mijn billen. En… schrijven maar aan mooie nieuwe gedichten. Aan nieuwe coupletten voor bij bestaande gedichten en aan dit blog. Maar wacht. Er mist nog één ding. Of liever gezegd een heleboel dingen. Papieren. Potloden. Markers. Lijm. Hartjes. Een bolletje wol. Bewaardoosjes. Lintjes. En daarnaast miste er nog iémand: Billy. Verder lezen Een nieuwe collega

Posted on 2 Reacties

Dat zit wel snor!

Hop hop naar de Snorfabriek
Hop hop naar de Snorfabriek

Weten jullie wat de dag na een dag vol inspiratie is? Gewoon nóg zo’n dag! Maar dan thuis achter de laptop, nagenietend van gisteren. Samen met Annemieke van Waterschoot-de Bock van Spiegelei Communicatie EN een selfiestick was ik op stap in Utrecht. Vanaf CS lopen we de voor mij oude vertrouwde Amsterdamsestraatweg (wat is er veel veranderd sinds ik daar studeerde/werkte. En toch ook weer niet) af naar de 2e Daalsedijk, op zoek naar de Snorfabriek. Onderweg pikken we dit grasgroene konijn op dat ons hop hop van bord naar bord de weg wijst. Het konijn is een cadeau voor Yolande, die daar sinds twee weken haar werkplek heeft en ons in haar übercoole caravan in de Snorfabriek stijladvies gaat geven. Verder lezen Dat zit wel snor!

Posted on Geef een reactie

Mijn eigen YouTube kanaal!

Oh hunny bunny
Oh hunny bunny

Tata, het wordt steeds leuker! Of: ik vind het steeds leuker. Waar ik vroeger vooral van met pen, op papier en achter de camera was, ben ik nu ook zelf vaker ín beeld te vinden. Annemieke van Spiegelei Communicatie riep het al maanden tegen me. Video’s zijn de nieuwe foto’s, het is belangrijk om zelf ook in beeld te komen. Want je fans / klanten / likers / lezers of hoe ik jullie maar kan benoemen, willen je af en toe ook kunnen zien. “Toch? Toch!”, aldus Annemieke. Over deze wijze woorden om je toch (!) net dat zetje te geven, schreef ik eerder een gastblog op haar site. Toch! Verder lezen Mijn eigen YouTube kanaal!