Gepost op

Modellen voor spruyt &Ko

Meerdere maten aanwezig
Meerdere maten aanwezig

Tijdens een dagje inspiratie-opdoen-tijdens-het-shoppen in Utrecht met mijn zus en moeder is het de hoogste tijd voor koffie. In de Zadelstraat zitten daar de perfecte tentjes voor. Rabarber met die heerlijke stukken taart – want het gaat om meer dan alleen een goede cappuccino – en Broodnodig, met scones en kaneelbollen. Mmm. Voordat we de keuze kan maken spotten we aan de overkant een nieuwe winkel: spruyt & Ko. Met een etalage die smaakt en dus daar stappen we eerst nog even naar binnen.

Even? Dat lukt ons niet. De sfeervolle winkel, met behalve kleding ook accessoires als handgemaakte zeepjes, originele kaarten, bijzondere sieraden, heerlijke hebbedingen en een urban jungle, nodigt uit om rustig te ontdekken. Zeker ook vanwege het prachtige pand, dat door de authentieke details nog zo leeft. Aan de gezellige tafel bij de schouw zit eigenaresse Kathelijne en we raken aan de praat. En aan de koffie J. Over haar droom om haar eigen winkel te beginnen en hoe ze dat heeft aangepakt. Hoe ze haar beide opa’s, die allebei ook ondernemers waren, eert in de naam van haar winkel.

Een streepje hier, een streepje daar
Een streepje hier, een streepje daar

Over wat er allemaal bij kwam kijken voordat ze de winkel kon openen en hoe leuk ze het vindt om vrouwen er iedere dag op hun best uit te laten zien. Want waarom jezelf camoufleren, zoals ze zo vaak ziet gebeuren. Haar tip: accentueer juist je sterke punten! Kathelijne kijkt graag met je mee hoe dat kan en laat je vervolgens met een blij gevoel de deur uitlopen. Zo blij, dat toen ik een oproep van spruyt & Ko zag om als model voor haar winkel op de foto te gaan, me meteen aanmeldde.

En zo belandde ik op een zaterdagnamiddag samen met mede-model Winnie in een fotoshoot. In modetijdschriften en op social media kan ik uren plaatjes kijken, nu was ik zelf het plaatje aan het worden. En dat op een manier die bij ons allemaal paste. Rustig aan tafel met elkaar kletsend om persoonlijk stijladvies te krijgen. Of in een streepjestrui – what else – door de rekken bladerend om te kijken naar al het moois dat er hangt.

Foto van de foto
Foto van de foto

Voor de deur van de winkel poseren met onze gedroomde aankopen en met de wind door ons haar. Een windmachine in de studio? Nee hoor, puur natuur past veel beter bij spruyt & Ko. Tot slot doen we nog een rondje over de catwalk van de Zadelstraat richting Dom en weer terug. Met blote benen onder de leukste jurkjes in de toch wel Nederlandse kou. Behalve fotograaf Niels maken daar ook Japanse toeristen foto’s van. Zo krijgt ook onze internationale modellencarrière meteen een kickstart.

Minke Maat

Dit blog verscheen eerder als gastblog op de website van spruyt &Ko, waar je veel meer tofs vindt!

 

 

Gepost op

Emigreren 2.0, dat bruist!

De familie POS Collection
De familie POS Collection

Zo sta je een paar jaar samen op het schoolplein en zo is je vriendin al bijna een half jaar naar de andere kant van de wereld verhuisd om samen met drie andere Nederlandse families mee te doen aan het televisie-programma Helemaal het einde. Hoewel Chili een royaal aantal vlieguren en duizenden kilometers verderop ligt, vallen de uren tijdsverschil mee. En dus kan Donald af en toe bellen met zijn oude vriendje Bjorn en ik met Ilona. We kunnen natuurlijk appen wat we willen en wij zien ze iedere maandagavond op televisie. Wel met vier weken vertraging, maar dat loopt dan weer synchroon met het tempo van de papieren post. Maar uiteindelijk belandde mijn poëziekaart Paklijst toch in de vensterbank van hun cabana op La Sirena.

Zoals Ilona gisteren bij RTL Late Night aan Humberto Tan vertelde: dit is emigreren 2.0. En dat dat bruist, bewijzen ze met de export van Chileense bubbels naar Nederland. Speciaal daarvoor was Ilona deze week weer een aantal dagen op Hollandse bodem. Maandag zag ik haar nog op televisie, dinsdag in het echt. Een beetje vervreemdend dat de duizenden kilometers verderop opeens elkaars armen waren, maar meteen ook weer vertrouwd. En toen de deal met hun importeur rond was vroeg Ilona – omdat die niet alleen fans heeft, maar ook fan van mijn woorden is – mij om tekst over hun nieuwe bubbels te schrijven voor op de website van wijnvoordeel.nl. Als je deze link volgt, kun je daar mijn tekst lezen.  Want natuurlijk ben ik trots op deze opdracht. Voor de liefhebber: je kunt daar deze bubbels ook meteen bestellen, heb je ze eind juli in huis. Als ik dan op 1 augustus de eerste fles heb laten knallen, laat ik daarin ons volgende pos-tstuk te zee!

 

Gepost op

Een nieuwe collega

Een nieuwe collega
Een nieuwe collega

Nog een paar gouden kussentjes op de slaapbank, een prikkabel in disco-kleuren langs de muur en mijn werkplek op zolder  is af! Een lichtblauwe bureaustoel staat uitnodigend aan het bureau om te worden aangeschoven onder mijn billen. En… schrijven maar aan mooie nieuwe gedichten. Aan nieuwe coupletten voor bij bestaande gedichten en aan dit blog. Maar wacht. Er mist nog één ding. Of liever gezegd een heleboel dingen. Papieren. Potloden. Markers. Lijm. Hartjes. Een bolletje wol. Bewaardoosjes. Lintjes. En daarnaast miste er nog iémand: Billy. Verder lezen Een nieuwe collega

Gepost op

Dat zit wel snor!

Hop hop naar de Snorfabriek
Hop hop naar de Snorfabriek

Weten jullie wat de dag na een dag vol inspiratie is? Gewoon nóg zo’n dag! Maar dan thuis achter de laptop, nagenietend van gisteren. Samen met Annemieke van Waterschoot-de Bock van Spiegelei Communicatie EN een selfiestick was ik op stap in Utrecht. Vanaf CS lopen we de voor mij oude vertrouwde Amsterdamsestraatweg (wat is er veel veranderd sinds ik daar studeerde/werkte. En toch ook weer niet) af naar de 2e Daalsedijk, op zoek naar de Snorfabriek. Onderweg pikken we dit grasgroene konijn op dat ons hop hop van bord naar bord de weg wijst. Het konijn is een cadeau voor Yolande, die daar sinds twee weken haar werkplek heeft en ons in haar übercoole caravan in de Snorfabriek stijladvies gaat geven. Verder lezen Dat zit wel snor!

Gepost op

Mijn eigen YouTube kanaal!

Oh hunny bunny
Oh hunny bunny

Tata, het wordt steeds leuker! Of: ik vind het steeds leuker. Waar ik vroeger vooral van met pen, op papier en achter de camera was, ben ik nu ook zelf vaker ín beeld te vinden. Annemieke van Spiegelei Communicatie riep het al maanden tegen me. Video’s zijn de nieuwe foto’s, het is belangrijk om zelf ook in beeld te komen. Want je fans / klanten / likers / lezers of hoe ik jullie maar kan benoemen, willen je af en toe ook kunnen zien. “Toch? Toch!”, aldus Annemieke. Over deze wijze woorden om je toch (!) net dat zetje te geven, schreef ik eerder een gastblog op haar site. Toch! Verder lezen Mijn eigen YouTube kanaal!