Gepost op

Een dolfijne Dierendag

Feestvarkens, Minke Maat
Feestvarkens, Minke Maat

Vier oktober, vier dierendag! Speciaal voor vandaag schreef ik het gedicht ‘Feestvarkens’. In mijn insta-stories vroeg ik deze week mijn volgers om woorden met een dierennaam erin. Ik kreeg heel veel leuke meedenkers en invallen als antwoord, waarvan ik er veel in mijn gedicht voor vandaag kon verwerken. Ik heb ervan genoten om zo met al jullie woorden een gedicht op maat te bouwen.

Het gedicht had nog veel langer kunnen zijn, want ook de blitskikker wilde graag inspringen. De pauw zou apetrots zijn geweest. Maar wilde niet worden opgesloten bij de zangvogel in de apekooi. Dat zou ijsberen worden. Muisstil stonden de vissers ondertussen aan de kant van het gedicht, terwijl de apekoppen krakend het zakje kiplekkere tijgernootjes al opentrokken. De kraaienpootjes tikten tegen mijn scherm, maar helaas, ik kon niet al deze snoezepoezen in mijn woordenweb spinnen.

Er waren ook beren die om een andere reden niet los konden: Verder lezen Een dolfijne Dierendag

Gepost op

De M van LIEFKE M-agazine

Mijn woorden in LIEFKE
Mijn woorden in LIEFKE

Begin mei stuurde ik de vier gedichten die ik speciaal voor het LIEFKE magazine op maat schreef op aan Yfke Metz. Ook met een M. Yfke werd blij van mijn woorden en zo kregen ze in het vierde nummer dat nu voor me op tafel ligt alle ruimte. En van dit papieren tijdschrift zonder advertenties, word ik op mijn beurt blij. De beelden, de kleuren, de woorden, de opmaak, de gesprekken, de columns, de artikelen, de slow producten, de rust, de eenvoud, de natuur én de gedichten.

Het thema was dit keer ‘Geduld als kompas’. En omdat het magazine bij het begin van ieder seizoen verschijnt, kon ik dat tot aan het begin van de herfst oefenen. En toen, vrijdagmiddag, werd mijn geduld beloond: Verder lezen De M van LIEFKE M-agazine

Gepost op

De M is terug van weggeweest!

the Middle of nowhere
the Middle of nowhere

Opeens zag ik haar deze zomer weer overal. De letter M. Op vrachtauto’s, in de krant op billboards voor politieke partijen in Zweden tijdens onze vakantie en daar ook in the Middle of nowhere. Langs de eindeloze kronkelwegen waarbij we vaak lang niemand tegenkwamen, stond daar af en toe een paaltje met een M. Het bleek een Mötesplats, een plek om als je dan tóch een tegenligger had, elkaar te passeren.

Ik vond het een mooi teken om mijn M van de maand weer in ere te herstellen. Als 2.0 versie nu niet meer aan het begin van een nieuwe maand, maar aan het begin van een nieuwe week op Maandag. Verder lezen De M is terug van weggeweest!

Gepost op

Fietsen, frisgeel en fluitekruid

De lucht is blauw
De lucht is blauw

Een mooie meimorgen vraagt om er op uit te gaan met je zus en de lekkerste objecten uit mijn keuken. Lees: home made botergaletten volgens recept van Yvette van Boven, een thermosfles espresso’s met geklopte melk en een paar kitkat candybars. Bij een flinke fietstocht horen lekkere breaks.

We fietsen het dorp – want dat is Hilversum – uit, de wijdsheid van de weilanden rond Eemnes tegemoet. Verder lezen Fietsen, frisgeel en fluitekruid

Gepost op

‘A family again’ – song voor Serious Request 2017

het licht zo licht
het licht zo licht

Terwijl het buiten sneeuwt, begin ik aan de laatste chocoladeletter van dit jaar tijdens de zondagochtendcappuccino. Die laatste letter is dan bij deze wel aangebroken, maar die op mijn laptop blijven staan. En in beweging. Want er is veel te bloggen. Over mijn nieuwe kerstkaart voor de feestdagen,  ‘het licht zo licht’. Met een schilderij en woorden van mijn hand, en hoofd. Het is een kerstkaart vol twinkels geworden om de mensen om jou heen een december vol licht te kunnen wensen. Net als ieder jaar verpak ik de kaarten als je ze bestelt weer feestelijk voor je in.

En er is meer. Want na het Nederlandstalige ‘Dat ben jij’ voor het poeziealbum 2.0 ‘Het is overal’ in de maak, ben ik nu volop in actie voor Serious Request. Ik schreef de Engelse songtekst voor ‘A family again’, Verder lezen ‘A family again’ – song voor Serious Request 2017

Gepost op

Een gruwelijk enge Kinderboekenweek

Gruwelijk eng
Gruwelijk eng

De Kinderboekenweek is begonnen! En omdat het thema ‘Gruwelijk eng’ is, zei ik dit keer ja toen ik gevraagd werd om als schrijver de Kinderboekenweek te openen op een basisschool. Against the odds, want meestal verschuilen mijn woorden en ik me liever achter papier of laptop. Maar, als je op het podium mag gaan zitten op de stoel van Sinterklaas en de kinderen van de Titus Brandsmaschool in Hilversum heel nieuwsgierig zijn naar hoe dat nou allemaal gaat met boeken schrijven, dan wordt gruwelijk eng gewoon grandioos!

Een gruwelijk eng gedicht
Een gruwelijk eng gedicht

De kinderen konden Mevrouw Minke, zoals ik al snel werd genoemd, vragen wat ze wilden: waarom ik niet heel veel letters op een pagina schrijf? Veeeeeeeel dikkere boeken maak. En wat als ik een spelfout typ op het einde van het boek, moet ik dan helemaal opnieuw moet beginnen? Daarom schrijf ik dus niet zulke dikke boeken 🙂 Of er tekeningen in mijn boeken zitten – ja, ik heb wel eens een konijntje als paginanummer verstopt. Met welke kleur pen ik schrijf – een gouden pen en soms zelfs met gouden inkt. Hoe duur een boek dan wel niet wordt? En hoe lang ik al boeken schrijf. En waarover. En waarom. En wat is een kus op je gedachten? En als laatste wat ík het engste vind. Daarop heb ik natuurlijk niet geantwoord: dit.

PS: ‘De meneer van Mevrouw Minke’ was er bij als man(ager) en maakte foto’s. En gaf dit gedicht, dat ik speciaal voor de Kinderboekenweek schreef, zijn vorm.

Gepost op

Een bruisende ode

Bubbels
Bubbels

Ze zijn nog een paar uur in Nederland. De Familie Pos, nu bekend van de tv-serie Helemaal het einde. Vanavond vliegen ze terug naar Santiago in Chili en wij gaan ze missen! Gewoon die gezelligheid en leuke grappen van toen we nog samen op het schoolplein stonden. Want wij kennen ze ‘gewoon’ als ouders van een van de vriendjes van Donald en werden al snel ook samen vrienden.

Negen maanden later is het bubbeltje dat we af en toe op vrijdagmiddag dronken hún eigen bubbeltje geworden nu ze vanuit Chili aan hun eigen Familie Pos Collection bubbels & wijn werken. En die collectie is LEKKER en mijn ode waard 🙂

Zoals Ilona en Stefan zelf zeggen is het gelukkig wel emigreren 2.0, dus kunnen we appen, bellen én hen iedere maandagavond  op televisie bekijken. Donald blijft  graag wakker voor het programma, want je vriendje dan toch nog kunnen zien is Helemaal het einde. En tot Kerst zullen ook wij het daar weer mee moeten doen. Vamos!

 

[DISPLAY_ULTIMATE_PLUS]

Gepost op

‘Poëzie is helemaal niet dood’

Leve de poëzie
Leve de poëzie

Tijdens de koffie blader ik wat achterstallig krantenwerk door en lees opeens ‘Poëzie is helemaal niet dood’. En dat wéét ik toch! Fijn dat mede-literatuurwetenschapper Kila van der Starre poëzie onder de aandacht brengt in dit krantenartikel in de De Gooi- en Eemlander!

Kila: ’97 procent van alle volwassenen komt er wel mee in aanraking. Ten eerste op bruiloften (hoe passend is dus ‘Dat ben jij’ van ons Het is overal – poëzie op muziek-project), geboortekaartjes en uitvaarten, wanneer mensen op zoek gaan naar woorden voor hun gevoelens. Ten tweede op televisie, zoals huisdichter Nico Dijkshoorn bij DWDD en ten derde in de buitenruimte met gedichten op muren, gevels en straat. Veel mensen waarderen die dichtuitingen met een 7 of hoger. En veel mensen willen na zo’n toevallige ontmoeting meer gedichten lezen.’

Dus, als 97 procent van jullie me zoekt, weten jullie me te vinden voor mooie woorden!

[DISPLAY_ULTIMATE_PLUS]

Gepost op

‘Dat ben jij’: onze eerste single op Spotify & co!

‘De wind op mijn wangen, mijn liefste verlangen, dat ben jij!!’ Ofwel: wát een dag! Want ons (van wij van Lapanouse Music) eerste nummer schalt eindelijk over de speakers. Dit keer gevonden op… Spotify! En dat is toch anders dan zomaar op onze eigen telefoons op laptops. Want nu kan IEDEREEN horen hoe prachtig Sabien ‘Dat ben jij’ zingt, terwijl Fanuel haar op de piano en Jessie haar op de viool begeleiden. Wil je het ook luisteren? Zoek dan op artiest en op Het is overal. Je kunt het nummer kopen via Bandcamp.

Dat ben jij
Dat ben jij

Het nummer verschijnt ook via andere kanalen als iTunes, beatport, Deezer, Pandora, Napster, qobus, fnac, amazonMP3, GooglePlayMusic, AppleMusic, Tidal, Juke, 7digital en 24/7entertainment en Shazam. En dat laatste vind ik supercool, dat Shazam ‘Dat ben jij’ kan gaan herkennen!

‘Dat ben jij’ is de eerste single van het album-in-de-maak van ‘Het is overal’. Met verschillende zangers, zangeressen en muzikanten werken we met hart en ziel aan onze songs, waarvan we er liefst zo snel mogelijk weer eentje op Spotify & co aan je willen laten horen!

‘Dat ben jij’ – Het is overal | Zang: Sabien Bouw | Viool: Jessie Kamp | Piano: Fanuel Coenraad | Tekst: Minke Maat | Opnames bij: Desperado Music Productions en Studio Lapanouse.

Gepost op

Muziek in de tuin

Muziek in de tuin
Muziek in de tuin

Op 18 juni 2017 zongen Sabien, Denise Koller, Saar Kroes en Eline van Kamperdijk – begeleid door Fanuel Coenraad op de piano en Richard Woudenberg op cajon én een prachtige vibrafoon – voor het eerst de poëzie op muziek van ons Het is overal – poëzie op muziek-project voor publiek in onze tuin! Met nog een kleine toegift van Charelle Koch én met iedereen on stage samen ‘Let it be’.

En dat publiek kreeg kippenvel en verstopte hier en daar een traan achter een zonnebril toen ze voor het eerst de muzikale variant van gedichten als ‘Een kus op je gedachten’, ‘Kom maar maan’ of ‘Wacht nog heel even’ hoorden… Want, woorden van Minke op muziek van Fanuel, die zijn raak. Op papier, maar als je ze op gezongen hoort helemaal:

‘Een zomerse, zonnige, subtiele en muzikale middag’

‘Een bijzondere middag, prachtige liedjes’

‘Een TOP-middag’

Piet van Tomsterpepper nam het beginwoord (dank!) en filmde de bijzondere middag – binnenkort te bekijken op deze pagina, youtube en via de facebookpagina van Het is overal – en Glenn van Kamperdijk maakte deze prachtige foto’s die je in de galerij hieronder kunt bekijken. En ondertussen werken wij hard om de nummers verder af te schrijven en nog meer nummers toe te voegen, zodat we voor de feestdagen het Het is overal, dus ook op een album aan jullie kunnen presenteren!

[DISPLAY_ULTIMATE_PLUS]

 

Gepost op

Een nieuwe collega

Een nieuwe collega
Een nieuwe collega

Nog een paar gouden kussentjes op de slaapbank, een prikkabel in disco-kleuren langs de muur en mijn werkplek op zolder  is af! Een lichtblauwe bureaustoel staat uitnodigend aan het bureau om te worden aangeschoven onder mijn billen. En… schrijven maar aan mooie nieuwe gedichten. Aan nieuwe coupletten voor bij bestaande gedichten en aan dit blog. Maar wacht. Er mist nog één ding. Of liever gezegd een heleboel dingen. Papieren. Potloden. Markers. Lijm. Hartjes. Een bolletje wol. Bewaardoosjes. Lintjes. En daarnaast miste er nog iémand: Billy. Verder lezen Een nieuwe collega