Geplaatst op Geef een reactie

De M van een doosje met

Ik geef je een doosje
Ik geef je een doosje

‘Ik geef je een doosje met honderd woorden. Je hoeft ze niet te schudden. Begin bij het begin. Knoop ze in je oren. Rol ze op je tong. Ga honderd woorden bouwen tot de allermooiste zin’.  Woensdag ga ik 40 van deze doosjes uitdelen op de school van Donald en Billy, waar ik vier keer een workshop poëzie geef. Daarom heb ik de afgelopen tijd de mooiste doosjes gezocht, gekocht, gekregen en verzameld. Ik jutte bij de kringloop en in eigen kastjes en vroeg anderen om thuis ook eens naar leegte om met inspiratie te vullen uit te kijken.

En zo werd het een gezamenlijke zoektocht waarbij nieuwe tubetjes al eerder uit hun doosje mochten. De theezakjes sneller op hun plek werden gezet. De chocolaatjes per een, twee of drie extra opgesmikkeld werden. Ik kreeg doosjes van vroeger en van blik. Doosjes met Verder lezen De M van een doosje met

Geplaatst op Geef een reactie

De vrijheid van Gedichtendag

het vrije, minke maat
het vrije, minke maat

Vandaag is het Gedichtendag. Een dag vol poëtische verrassingen. Ik ben benieuwd welke jij er vandaag allemaal tegenkomt! Zelf lees ik op de school van Donald en Billy een paar gedichten voor.

Voor het eerst dan ook dit gedicht ‘het vrije’ dat ik op maat van het thema van deze Poëzieweek schreef, vrijheid. Wat kies jij, het lichte, het zuchte, het weten of het wagen?

 

Geplaatst op Geef een reactie

Emigreren 2.0, dat bruist!

De familie POS Collection
De familie POS Collection

Zo sta je een paar jaar samen op het schoolplein en zo is je vriendin al bijna een half jaar naar de andere kant van de wereld verhuisd om samen met drie andere Nederlandse families mee te doen aan het televisie-programma Helemaal het einde. Hoewel Chili een royaal aantal vlieguren en duizenden kilometers verderop ligt, vallen de uren tijdsverschil mee. En dus kan Donald af en toe bellen met zijn oude vriendje Bjorn en ik met Ilona. We kunnen natuurlijk appen wat we willen en wij zien ze iedere maandagavond op televisie. Wel met vier weken vertraging, maar dat loopt dan weer synchroon met het tempo van de papieren post. Maar uiteindelijk belandde mijn poëziekaart Paklijst toch in de vensterbank van hun cabana op La Sirena.

Zoals Ilona gisteren bij RTL Late Night aan Humberto Tan vertelde: dit is emigreren 2.0. En dat dat bruist, bewijzen ze met de export van Chileense bubbels naar Nederland. Speciaal daarvoor was Ilona deze week weer een aantal dagen op Hollandse bodem. Maandag zag ik haar nog op televisie, dinsdag in het echt. Een beetje vervreemdend dat de duizenden kilometers verderop opeens elkaars armen waren, maar meteen ook weer vertrouwd. En toen de deal met hun importeur rond was vroeg Ilona – omdat die niet alleen fans heeft, maar ook fan van mijn woorden is – mij om tekst over hun nieuwe bubbels te schrijven voor op de website van wijnvoordeel.nl. Als je deze link volgt, kun je daar mijn tekst lezen.  Want natuurlijk ben ik trots op deze opdracht. Voor de liefhebber: je kunt daar deze bubbels ook meteen bestellen, heb je ze eind juli in huis. Als ik dan op 1 augustus de eerste fles heb laten knallen, laat ik daarin ons volgende pos-tstuk te zee!