Gepost op

De M van machtig mooi

Een fijne plek om te blijven
Een fijne plek om te blijven

Machtig mooi. Dat was het dit weekend in de Dubbelinks Havezathe boerderijlodge in Twente. Waar boerderijpoes Roosje net als wij heerlijk van de winterse zon genoot. Zij buiten op stapels houtblokken of in de vensterbank voor het raam, wij daarachter. Waar het morgenzonlicht prachtige strepen trok over de vloer bij de houtkachel,  met daarin vlammend oranje houtblokken. Af en toe scharrelde het kwartet ganzen over het terras voorbij, liefst op de voet gevolgd door Tommy. Die ook dolgraag van veel dichterbij dan hij nu mocht kennis had willen maken met de kippen en de landgeiten in hun leuke pakjes.

In het winterse licht
In het winterse licht

Donald en Billy mochten dat wel en hielpen de boer en de boerin met het voeren van de dieren. Biologische Verder lezen De M van machtig mooi

Gepost op

De M van Mag ik van jou…

My kind of M
My kind of M

Hoewel het nog volop zomerde dit weekend, duurt het nog maar 71 dagen tot Kerst. Echt? Echt? Echt! Want, als mijn HEMA haar schappen weer heeft gevuld met ballen, glitter, goud & fout, dan weet ik het wel. Heb ik de ochtend na Tweede Kerstdag meteen zin om alles op te ruimen en weer voorjaarsklaar te maken, op dit moment zou ik het liefst mijn mooiste ballen al weer tevoorschijn toveren en de kerstlampjes in de vensterbank leggen. Vooraf kan Kerst me eigenlijk niet lang genoeg duren. Maar nu ik dit weekend met blote voeten over een paadje bezaaid met eikels liep, hou ik me in. Eerst is het nog de beurt aan Verder lezen De M van Mag ik van jou…

Gepost op

De M van eigen deeg

Een M van eigen deeg
Een M van eigen deeg

De afgelopen week zag ik overal letters. En ik had er pret mee. Om ze te vangen met een vlindernetje en ze vervolgens van a tot z tot een gedicht te rijgen. Wat met behulp van veel reacties op mijn Instagram pagina het ‘Feestvarkens‘ gedicht speciaal voor Dierendag werd. Met als extra, omdat het zo prettig dichten was deze week, een ode aan de ‘Dichtbij‘. Net als ik houdt zij van zoeven over de blaadjes om de mooiste zinnen te laten zonnen.

Ondertussen kregen we bij de boodschappen de koekenbakkers van de Albert Heijn mee naar huis. We hebben het vrolijk gekleurde alfabet op het aanrecht Verder lezen De M van eigen deeg

Gepost op

Een dolfijne Dierendag

Feestvarkens, Minke Maat
Feestvarkens, Minke Maat

Vier oktober, vier dierendag! Speciaal voor vandaag schreef ik het gedicht ‘Feestvarkens’. In mijn insta-stories vroeg ik deze week mijn volgers om woorden met een dierennaam erin. Ik kreeg heel veel leuke meedenkers en invallen als antwoord, waarvan ik er veel in mijn gedicht voor vandaag kon verwerken. Ik heb ervan genoten om zo met al jullie woorden een gedicht op maat te bouwen.

Het gedicht had nog veel langer kunnen zijn, want ook de blitskikker wilde graag inspringen. De pauw zou apetrots zijn geweest. Maar wilde niet worden opgesloten bij de zangvogel in de apekooi. Dat zou ijsberen worden. Muisstil stonden de vissers ondertussen aan de kant van het gedicht, terwijl de apekoppen krakend het zakje kiplekkere tijgernootjes al opentrokken. De kraaienpootjes tikten tegen mijn scherm, maar helaas, ik kon niet al deze snoezepoezen in mijn woordenweb spinnen.

Er waren ook beren die om een andere reden niet los konden: Verder lezen Een dolfijne Dierendag

Gepost op

De M van poëzie op Muziek

 

Het is overal. En klinkt prachtig op muziek! Dit weekend toerde ik met zangeres Sylvana Oosterhoff en componist/pianist Fanuel Coenraad langs vier verzorgingshuizen van Domus Magnus. In de sfeervolle huiskamers vertelden we bewoners en verzorgenden hoe wij onze poëzie en muziek voor het ‘Het is overal’-project combineren en hoe we daarmee poëzie een extra dimensie willen geven. En dat bleek raak.

Bij Domus Magnus is er ‘veel aandacht voor de grote én kleine dingen die het leven de moeite waard maken’ en daar sluiten mijn gedichten heel goed bij aan. Al bladerend door mijn vier bundels las ik mijn woorden voor, terwijl Fanuel ze op de glanzende vleugel begeleidde. We lieten horen hoe de zee klinkt, hoe de pluisjes van een paardebloem feest vieren en hoe Verder lezen De M van poëzie op Muziek

Gepost op

De M van LIEFKE M-agazine

Mijn woorden in LIEFKE
Mijn woorden in LIEFKE

Begin mei stuurde ik de vier gedichten die ik speciaal voor het LIEFKE magazine op maat schreef op aan Yfke Metz. Ook met een M. Yfke werd blij van mijn woorden en zo kregen ze in het vierde nummer dat nu voor me op tafel ligt alle ruimte. En van dit papieren tijdschrift zonder advertenties, word ik op mijn beurt blij. De beelden, de kleuren, de woorden, de opmaak, de gesprekken, de columns, de artikelen, de slow producten, de rust, de eenvoud, de natuur én de gedichten.

Het thema was dit keer ‘Geduld als kompas’. En omdat het magazine bij het begin van ieder seizoen verschijnt, kon ik dat tot aan het begin van de herfst oefenen. En toen, vrijdagmiddag, werd mijn geduld beloond: Verder lezen De M van LIEFKE M-agazine

Gepost op

De M van Noord naar Zuid

M, halte Vijzelgracht
M, halte Vijzelgracht

De M voert me dit keer van Noord naar Zuid. Na de rust en de de leegte van mijn vorige M over Zweden, rol ik nu de M op dit bordje tegemoet als ik voor het eerst de Noord-Zuidlijn neem. Op Amsterdam CS begint de metro-experience van deze prachtige nieuwe lijn. Spacy roltrappen voeren me de diepte in en met een metro die iedere 6 minuten gaat, ben ik zo op een paar haltes verder naar het Zuiden gezoefd. Eindelijk voelt de metro in Amsterdam zoals metro’s voor mijn gevoel moeten zijn. Omdat ik op zondagmorgen ben ingestapt, is het nu de best of both worlds met bijna geen andere passagiers en heerlijk rustige straten om doorheen te wandelen waar ik uitstap.

De E van Experience
De E van Experience

De Vijzelgracht is na vijftien jaar verbouwing weer mooi bestraat met bomen en lange banken waarop poëtische woorden staan. Om juist even niet te gaan zitten, maar rustig langs te lezen. Verder lezen De M van Noord naar Zuid

Gepost op

Kijk, en dit is de zee

kijk
kijk

Op dag 57 schilderde ik vanmorgen de zee. In prachtige kleuren. Speciaal vandaag, voor jou. Ofwel: ik ben al over de helft van #the100dayproject, georganiseerd door twee inspirerende vrouwen Elle Luna en de lovely Lindsay Jean Thompson. En nu heb ik net een handige app ontdekt om nu eindelijk zelf mijn woorden online in een beeld te kunnen plaatsen, dus zo komen mijn woorden & beelden nog makkelijker samen en kan ik jullie beter laten zien wat ik doe!

dag 23/100
dag 23/100

Op mijn instagram account kun je ook de andere 56 schilderijen zien die ik al maakte. Ik combineer ze graag met echte dingen, zoals Verder lezen Kijk, en dit is de zee

Gepost op

Fietsen, frisgeel en fluitekruid

De lucht is blauw
De lucht is blauw

Een mooie meimorgen vraagt om er op uit te gaan met je zus en de lekkerste objecten uit mijn keuken. Lees: home made botergaletten volgens recept van Yvette van Boven, een thermosfles espresso’s met geklopte melk en een paar kitkat candybars. Bij een flinke fietstocht horen lekkere breaks.

We fietsen het dorp – want dat is Hilversum – uit, de wijdsheid van de weilanden rond Eemnes tegemoet. Verder lezen Fietsen, frisgeel en fluitekruid

Gepost op

Next stop: Haarlem

Ou la la
Ou la la

De wind waait deze zaterdag niet liefjes langs onze wangen, maar blaast ze er bijna af. Toch ga ik samen met twee vriendinnen op stap naar Haarlem. Toen ik nog in Halfweg woonde, dat is ook alweer ruim 7 jaar geleden, ging ik er ook al regelmatig shoppen. Na onze verhuizing naar Hilversum ben ik er eigenlijk niet meer teruggeweest. What was I thinking? Wát een heerlijke stad om te slenteren en te shoppen! Vanaf het station loop je over het prachtige water van het Spaarne richting de stad en dan zijn er volop leuke straatjes en hofjes om te ontdekken. Verder lezen Next stop: Haarlem

Gepost op

Een gruwelijk enge Kinderboekenweek

Gruwelijk eng
Gruwelijk eng

De Kinderboekenweek is begonnen! En omdat het thema ‘Gruwelijk eng’ is, zei ik dit keer ja toen ik gevraagd werd om als schrijver de Kinderboekenweek te openen op een basisschool. Against the odds, want meestal verschuilen mijn woorden en ik me liever achter papier of laptop. Maar, als je op het podium mag gaan zitten op de stoel van Sinterklaas en de kinderen van de Titus Brandsmaschool in Hilversum heel nieuwsgierig zijn naar hoe dat nou allemaal gaat met boeken schrijven, dan wordt gruwelijk eng gewoon grandioos!

Een gruwelijk eng gedicht
Een gruwelijk eng gedicht

De kinderen konden Mevrouw Minke, zoals ik al snel werd genoemd, vragen wat ze wilden: waarom ik niet heel veel letters op een pagina schrijf? Veeeeeeeel dikkere boeken maak. En wat als ik een spelfout typ op het einde van het boek, moet ik dan helemaal opnieuw moet beginnen? Daarom schrijf ik dus niet zulke dikke boeken 🙂 Of er tekeningen in mijn boeken zitten – ja, ik heb wel eens een konijntje als paginanummer verstopt. Met welke kleur pen ik schrijf – een gouden pen en soms zelfs met gouden inkt. Hoe duur een boek dan wel niet wordt? En hoe lang ik al boeken schrijf. En waarover. En waarom. En wat is een kus op je gedachten? En als laatste wat ík het engste vind. Daarop heb ik natuurlijk niet geantwoord: dit.

PS: ‘De meneer van Mevrouw Minke’ was er bij als man(ager) en maakte foto’s. En gaf dit gedicht, dat ik speciaal voor de Kinderboekenweek schreef, zijn vorm.